Te late betalingen tussen ondernemingen: wat mag en kan ik doen?
Voor veel ondernemingen blijven laattijdige betalingen een grote frustratie.
Zeker in economisch moeilijkere tijden proberen klanten hun cashflow te beschermen door facturen later te betalen.
Toch zijn de regels rond het contractueel bepalen van de betalingstermijnen de voorbije jaren aanzienlijk verstrengd.
De wettelijke basis: 30 dagen als uitgangspunt
In België geldt tussen ondernemingen in principe een wettelijke betalingstermijn van 30 kalenderdagen, tenzij partijen uitdrukkelijk iets anders overeenkomen. Die regeling vloeit voort uit de wet van 2 augustus 2002 betreffende de bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties.
Waar ondernemingen vroeger vaak betalingstermijnen van 90 of zelfs 120 dagen oplegden, heeft de wetgever daar intussen paal en perk aan gesteld.
Maximaal 60 dagen — en niet meer
Sinds 1 februari 2022 mogen ondernemingen contractueel geen betalingstermijn van meer dan 60 dagen meer afspreken in B2B-relaties. Clausules die toch langere termijnen voorzien, zijn in principe nietig.
De wetgever wou daarmee vooral kleinere ondernemingen beschermen tegen grote spelers die hun onderhandelingsmacht gebruikten om extreem lange betalingstermijnen op te leggen.
Ook een veelgebruikte techniek om betalingstermijnen kunstmatig te verlengen — namelijk werken met aparte controle- of verificatieperiodes — werd sterk beperkt. Eventuele verificatie moet vandaag binnen de maximale betalingstermijn vallen.
Wat bij laattijdige betaling?
Wanneer een factuur niet tijdig betaald wordt, kan de schuldeiser doorgaans:
- nalatigheidsinteresten aanrekenen;
- een forfaitaire schadevergoeding eisen;
- en uiteindelijk een ingebrekestelling of gerechtelijke invordering opstarten.
De wettelijke interestvoet bij handelstransacties ligt bovendien aanzienlijk hoger dan de gewone wettelijke interest, waardoor betalingsachterstand snel duur kan worden.
Besluit
Correcte betaalafspraken zijn vandaag veel meer dan een administratieve formaliteit.
Een duidelijke betalingsregeling, correcte interestclausules en juridisch conforme algemene voorwaarden kunnen heel wat discussies — en liquiditeitsproblemen — vermijden.
